LEDENVOORDEEL
We hebben elkaar nodig: word lid en versterk uw positie in de branche
In een sector vol nieuwe ontwikkelingen zorgt een sterke brancheorganisatie dat u geïnformeerd blijft en we samen inbreng houden op wat belangrijk is.
Onderzoekers van Harvard T.H. Chan School of Public Health uit Boston concluderen dat het dagelijks slikken van omega-3 visoliecapsules bescherming biedt tegen hart- en vaatziekten. Ze zien een 8% vermindering van het risico op een hartaanval en op andere aandoeningen met betrekking tot hart- en vaten. Het effect is vooral duidelijk bij mensen die een hogere dosering omega-3 visolie namen. Dit blijkt uit een nieuwe meta-analyse van gegevens van 127.477 deelnemers, waarbij drie recente grootschalige onderzoeken werden meegenomen.
De gemiddelde leeftijd van de bijna 130.000 deelnemers was bij aanvang 64 jaar. Onder hen was 60% man. De personen uit de groep die dagelijks omega-3 visolie supplementen namen hadden een lager risico op hart- en vaatziekten in vergelijking met de deelnemers uit de placebogroep. Opvallend was dat de bescherming tegen hart- en vaatziekten groter was bij mensen die een dosering van meer dan 840 mg EPA en DHA per dag.
De vetzuren in de omega-3-familie zijn alfalinoleenzuur (ALA), eicosapentaeenzuur (EPA) en docosahexaeenzuur (DHA). Van EPA en DHA zijn de meeste gezondheidseffecten bekend.
De onderzoekers wijzen erop dat een 8% vermindering van het risico op een hartaanval en andere aandoeningen met betrekking tot hart- en vaten bescheiden lijkt, maar dat ‘zelfs een bescheiden risicovermindering kan helpen om honderdduizenden hartaanvallen en vroegtijdige sterfgevallen te voorkomen’. Ook nu blijkt weer dat het goed is om voldoende omega-3 visolie in te nemen via onze voeding of met voedingssupplementen, voor de bescherming van hart- en bloedvaten.
Bron: Marine Omega-3 Supplementation and Cardiovascular Disease: An Updated Meta-Analysis of 13 Randomized Controlled Trials Involving 127,477 Participants,” Yang Hu, Frank B. Hu, JoAnn E. Manson, JAHA, online Sept. 30, 2019, doi: 10.1161/JAHA.119.013543 – Link